Het verschrikkelijke leven van Paultje

Het verschrikkelijke leven van Paultje (honger)

‘Wie is de mol’ stond op en mijn vriend vroeg de vorige keer aan mij of ik één van de deelnemers ‘wat’ vond en deze keer kaatste ik de bal terug met de vraag wat hij er dan eigenlijk toch ‘zo’ aan vond.
‘Vind je hem aantrekkelijk?’
‘Ja ik kan ’t er wel mee doen.’
Ik trok lichtjes mijn rechterwenkbrauw omhoog. Toch raar als je vriend dat van een ander zegt. Je gaat jezelf toch met die ander vergelijken.
‘Als ik de kans kreeg zou ik mijn pik er in steken!’
‘Hallo! Dat zeg je toch niet zo tegen me.’
‘Hoe moet ik het anders zeggen? Het zal toch niet gebeuren!’
Dit is dus de man voor wie ik net de boodschappen heb gedaan, voor wie ik zojuist heb staan koken. Dit is de man wiens liefde dus zojuist door zijn maag is gegaan………….
En hij schijt het er zo in één keer uit!
Het kan nog erger want na het laatste beetje van zijn bord in het gat van zijn gezicht te stoppen zegt de boerelul doodleuk; ‘Ik hou van je.’
Ik keek van mijn man richting tv en weer terug en besefte dat ik concurrentie heb van een tv-persoonlijkheid. Een geïdealiseerd beeld van de werkelijkheid. Een tijdelijk beeld waar je behoeftes en dromen en geiligheid aan kan plakken die je partner(in dit geval ben ik dat dus) je niet geeft. Ik geef mijn man dus al die tijd te eten en hij heeft nog steeds honger.
Al mijn pogingen zijn vergeefs.
Al die keren van subtiel voorover bukken, schoon ondergoed aantrekken, flossen en het eindeloos schoonmaken van de wc-rand op mijn knietjes met plastic handschoenen en dan zo moe van het schrobben zijn dat ik mijn hoofd er weer eens op laat rusten.
Het zijn vaak die kleine dingen die ‘t ‘m doen.
Tenminste dat dacht ik dus.
Zou mijn kleine ding het niet meer bij hem doen? Is ie er op uitgekeken? Kijkt ie daarom naar de tv? Zoekt ie al die tijd al naar een andere prikker en zit ik er mijn domme harses vrolijk naast? Zit ik er daadwerkelijk naast?
Ik ga snel op MSN en leg het hele verhaal aan vriendin N uit. Haar conclusie was dat ik blij moest zijn met een man die zo eerlijk is want ik weet nu waar ik aan toe ben. Hij houdt van me en kijkt alleen maar naar een ander.
Nou, nou, wat een opluchting. Stom wijf. Al mijn vriendinnen en ik zelf dus ook kijken ook naar andere mannen. Alleen wij zeggen niet tegen onze man dat het ons heerlijk lijkt om eens even flink doorgeragd te worden door die gespierde bijrolacteur van As the World turns.
Wij denken er gewoon aan terwijl we worden doorgeragd door onze eigen man.
Dat is zo veel handiger.
Vriendin N legt uit dat hij wilt dat ik jaloers reageer, dat ik mijn territorium verdedig maar ik zie mezelf toch niet zo snel tegen mijn muren aan piesen. Of tegen hem.
Zou dat het dan zijn? Is het niet meer dan zien hoeveel ik om hem geef door er jaloers en pissig op te reageren en om aan te geven dat hij mijn bezit is en dat ik dat met ontblote tanden tegenover tv-persoonlijkheden zal verdedigen?
Ik denk het wel.
Ik denk ook dat het misschien handig is hem uit te leggen dat een BN-er in het echt niks aan is. Ik bedoel, ik kan het weten.
Ik ben jarenlang door een BN-er uiteen gereten.