poem

Het geluid stijgt naar boven
In deze overvolle straat
Waar niemand verder kijkt
Dan de weg die hij begaat

Hij begaat
Zijn grootste vergissing

Want ik sta, vier hoog
In het vizier te zwaaien
Op mijn geel balkon te draaien
Om te zeggen dat ik besta
Dat ik meer ben
Dan nummer 62
In deze overvolle straat

En ik haat
Hem omdat hij verder gaat
Zelfs sneller dan hij deed
Omdat hij mij heel even zag
En ik dat weet