Het verschrikkelijke leven van Paultje

Het verschrikkelijke leven van Paultje (vergane glorie)

Mijn tieten doen pijn.
Mijn mannentieten.
Vriend J heeft de eer gekregen om mij te mogen trainen en die eer heeft hij optimaal benut door mij oefeningen te geven die ik normaal gesproken mijd. Mensen gaan ver om mij terug te pakken voor wat ik hen aandoe.
Het begon allemaal op mijn dakterras.
Ongeschoren en verrot lag ik in de lentezon te genieten van mijn vrije dag. Op een stapel handdoeken met een glas sap naast me lag ik enigszins bewegingsloos naar de nieuwe cd van madonna te luisteren. Af en toe voelde ik iets kriebelen maar besloot er geen aandacht aan te geven en gewoon doodstil verder te genieten. Ik had de hele ochtend in de spiegel naar mijn mislukte hoofd zitten staren en na vijf minuten was ik alweer zwaar ontevreden.
Ik was het nog niet verleerd.
Onzekerheid kent geen tijd.
Volledig gedeprimeerd over mijn wit uitgeslagen met aan elke kant een grote puist hoofd besloot ik om thuis te blijven en niemand te vervelen met mijn afgrijselijke ik.
Ik ging liggen op mijn dakterras en na een half uur kriebelde het steeds meer en meer. Het kriebelde en het leek alsof er iets over mijn hoofd af en aan liep. Niet veel groter dan 4 cm.
Ik dacht eerst aan een verdwaalde mier maar die zijn helemaal niet zo groot.
Vanuit mijn ooghoek zag ik mevrouw spin haar web tussen mijn hoofd en de deurpost maken zwaar overtuigd dat het logge lichaam dat op het dakterras lag niet meer zou bewegen.
De natuur beschouwt mij al als afgestorven materiaal.
Ik gilde het uit.
De rest van de dag keek ik boos naar iedereen die jonger is dan dat ik ben en heb ik bij de draaideur in de bijenkorf een kleuter express klem gezet zodat ie er niet uit kon. Of ie inmiddels is bevrijd weet ik niet. Ik moest naar mijn ouders.
Op mijn vaders verjaardag heb ik één van mijn tweelingnichtjes in de oven laten kruipen, ze is net vier dus dat past, en toen liet ik haar zusje naar haar kijken. Misschien als ik een jong kindje opeet dat dan ik mijn jeugdige uiterlijk terug krijg. Mijn eigen zus heeft mijn nichtje uit de oven gehaald toen ze zag dat ik ‘m daadwerkelijk aan ging zetten.
Alweer kreeg iemand die jonger is dan ik alle aandacht. Ik ben ook leuk. Ik ben ook leuk. Ik ben ook leuk. Ik ben ook leuk maar waarom gaat mijn eigen zus er dan met een kleuter vandoor? Ik heb concurrentie van kleuters, kinderen en tieners. Ik heb een volwassen hoofd gekregen en niemand kijkt meer naar mij om. Er is geen uitweg meer, er is maar één oplossing en dat zijn tieten!
Mannentieten.
Ik krijg vast weer aandacht als ik mannentieten heb. Tenslotte vallen vrouwen/homo’s op mannen die eruit zien alsof ze je kunnen beschermen of een ander uit de weg kunnen ruimen. Bokito staat bovenaan mijn lijst als voorbeeld.
Ik ga voor een gespierd gorillalichaam en niemand die mij tegen kan houden. Ik zal de wereld laten zien hoe bol mijn kont kan staan, hoe groot mijn menboobs zullen groeien en hoe de overwinning op kleuters eruit zal zien als ik op ze ga zitten.
‘Vriend J ik wil mannentieten en ik wil ze snel.’
‘Oké Paultje,’ zei hij met een grijns op zijn gezicht. Hij dacht aan alle momenten dat ik hem belachelijk heb gemaakt of had afgekraakt.
Ik krijg al de hele dag mijn armen niet meer omhoog.