Het verschrikkelijke leven van Paultje

Als mensen wijzen en staren
En door vragen wanneer dat niet mag
Of eigenlijk niet kan

Als mensen denken meer te mogen
En te weten dan hun is voorgeschreven
Als mensen beven

Maar terug wijzen mag niet
Als er naar me wordt gestaard
Als men mij haat

Ik mag niet vragen waarom
En ik kan het niet
Ik kan niet denken wat ik denk
Want dat mag ik niet

Dat is mij voorgeschreven
Ik moet haten en beven
Dat is mij voorgeschreven

Mensen vragen aan mij waarom ik denk meer te weten dan dat zij doen. Ik claim niet meer te weten, ik claim alleen maar meer te lezen en te onderzoeken. Dat is mijn recht.
Mijn recht op educatie en op kennis.
Mijn recht om te denken, om te gebruiken wat in mijn mogelijkheid ligt.
Ik heb het recht om te vinden wat ik vind.
Ook al vind jij van niet.
Of heb je nooit iets gevonden?
Men spreekt van arrogantie en van betweterij maar nooit van logisch nadenken.
Hoe vaak ik ook een appel laat vallen ik ben nooit zo arrogant te krijgen dat ik zal beweren dat hij opzij zal vallen, laat staan naar boven schieten.
Ik discussieer en ik beargumenteer na keer op keer te hebben geobserveerd en te hebben onderzocht. Keer op keer en telkens weer, daar is mijn zin weer. De appel valt.
Helaas valt hij bij sommigen zeer ver van de boom.
Stamboom.
Stamhoofd.
Opperwezen en andere figuren die prachtige verhalen, sprookjes en fabels bevolken.
Waarom bestaan ze volgens mij in boeken?
Volgens mij en volgens velen.
Velen meer geloven.
Geloven in het bestaan van figuren omdat iemand het heeft geschreven.
Ik heb gezocht en ik heb gevonden.
Niemand die mij heeft voorgeschreven waar ik moest zoeken en niemand die heeft voorgeschreven dat ik op zoek moest gaan.
Ik zoek niet naar engelen en hemel op aarde. Ik zoek niet naar vergiffenis voor zonden die ik naar eigen weten niet heb begaan. Ik zoek niet naar een middel tegen aids. Ik zoek niet naar vreugdeloze zielen en eindeloos veel geld. Ik zoek niet naar het doel heiligt de middelen. Ik zoek niet Thomas van Aquino, ik brand niet als mevrouw d’Arc en ik rijd geen buraq als Mohammed.
Ik discussieer en ik beargumenteer na keer op keer te hebben geobserveerd en te hebben onderzocht.
Want mijn appel valt keer op keer en telkens weer naar beneden.