Het verschrikkelijke leven van Paultje

Het verschrikkelijke leven van Paultje (2009)

‘Jeetje wat zie je er moe uit Paultje. Voel je je wel lekker?’
‘Ik heb eindelijk eens een keer kunnen uitslapen maar bedankt voor het compliment.’
Vriend J veegt zijn bril droog en spit zijn tas door.
Ruim tien minuten.
‘Als het er niet in zit dan vind je het na tien minuten nog steeds niet. Of heb je de verkeerde bril op?’
‘Ik heb nooit de verkeerde bril op.’
‘Oh dan is het je hoofd.’
‘Heb jij eigenlijk goede voornemens of doe jij daar niet aan?’
‘Ligt eraan vanuit wiens punt je dat bekijkt.’
‘Je eigen punt.’
‘Ik heb me voorgenomen tenminste iemand met mijn vlakke hand in het gezicht te slaan. Het kan iedereen zijn op dit moment, ik heb nog niks besloten.’
Vriend J keek me bewonderend aan.
‘Misschien andermans vervelend kind. Er zijn er genoeg. Er zijn zoveel vervelende mensen tegenwoordig dat je niet weet waar te beginnen. Oeh, oeh, ik weet al iemand. Hoe heet dat gereformeerde hoofd die tegen seks is?’
‘Geen idee.’
‘Die ene wiens ouders waarschijnlijk familie zijn.’
‘Oh schaamhaarRouvoet!’
‘Ja die! Die zou ik nou weleens keihard willen slaan.’
‘Paultje, geweld lost niks op.’
‘Jawel hoor het lost mijn frustratie op. Ik zou ook graag de hele Amsterdamse gemeenteraad in de hens willen zetten. Ook dat zal enorm opluchten. ‘
‘Kortom je hebt geen goed voornemen,’ aldus vriend J.
‘Jawel hoor. Ik start mijn eigen bedrijf dit jaar, word achtentwintig en ga het groots vieren. Ik breek door als schrijver en ben dan na mijn moeder zelf de grootste fan omdat ik eindelijk achter mezelf zal staan. Ik neem een enorme tatoeage op mijn hoofd zodat ik me niet meer hoef te schamen voor mijn kale hoofd. Ik zal mijn uiterste best doen om mijn vriend tevreden te houden. Ik zal de liefste, de lekkerste en de geilste zijn, helemaal alleen voor hem. Anderen mogen wel kijken uiteraard. Ik zal hem veel meer seks geven als ik dan laarzen mag uitkiezen. Voor wat hoort wat hè. Ik ga sparen om toch bij de bruiloft van mijn beste vriendin te zijn. Ik ga sparen en geld uitgeven. Ik ga mijn administratie op orde houden. Ik ga mijn politieke ambities verder uitbouwen en boven alles zal ik proberen om zo eerlijk mogelijk naar mezelf te blijven.’
Vriend J keek me met grote ogen aan.
‘Oké en nu wat je echte voornemens zijn.’
‘Ik zal heel de wereld laten weten wat een stom kind ik eigenlijk ben door niks waar te maken, me eindelijk vol te proppen en dik te worden. Daarnaast ga ik proberen om het hele jaar op de bank te blijven hangen, depressief te worden, niks meer te schrijven, mijn libido naar de kloten te laten gaan, andere mensen de schuld van alles te geven en ten slotte toch iemands kind keihard op de bek te meppen. Wat jij?’
‘Ik ga zelfmoord plegen.’
‘Nou je hebt nog driehonderdtweeënzestig dagen, ik wens je veel succes!’
‘Ik jou ook man!’