Het verschrikkelijke leven van Paultje

Het verschrikkelijke leven van Paultje (bejaard)

Waarom lopen bejaarden alsof ze alle tijd van de wereld hebben?

Dat hebben ze toch niet?

Ik moet naar huis en ik ben bijna thuis maar een groep bejaarden op excursie belemmeren mij de weg naar mijn voordeur. Het is een groep, een kudde, een verzameling mummies van jewelste. Het is een grote damp van gevulde luiers gecombineerd met de geur van rozen, lavendel en iets wat lijkt op kaneel.

Het doet me denken aan de laatste appelflap op het bord tijdens oud en nieuw dat niemand meer op wilt eten of op wilt pakken.

Als ik sportles heb gegeven en ik loop naar huis dan erger ik mij aan alles dat ademt of er binnenkort mee gaat stoppen. Ik erger me aan bejaarden en buitenlanders. Dat kan elke buitenlander zijn hoor. Ik maak daar geen uitzonderingen in. Maar, als er iets is wat ik erg vind dan is het wel als mensen massaal stil gaan staan en je er niet door laten. Of het nou uit pure belangstelling voor een toeristische attractie is of gewoon omdat men onbeschoft is.

Niemand heeft 50 meter stoep nodig.

En bovendien vind ik dat onbeschoft gedrag onbeschoft gedrag terug verdient.

Laat ik daar nou net een kei in zijn.

Een topper.

Ik sta voor de net gebalsemde hangende vellen en ik tik de eerste de beste aan en vraag of ik er door mag. De mummie draait haar hoofd 120 graden en spreekt geen Nederlands maar Amerikaans Engels.

Hoe kan het dat als mensen ouder worden dat ze het besef verliezen dat de wereld niet meer om hen draait en dat zij die wereld ook niet meer draaiende houden? Waarom denken oudjes dat ze voor mogen dringen? Waarom denken oudjes dat zij niet onbeschoft zijn? En waarom mogen oudjes zich amper wassen in het bejaardenhuis?

Waarom willen we eigenlijk oud worden?

De enige reden die ik kan bedenken is dat we met z'n allen zo lang moeten werken dat we hopen dat we daarna nog een aantal jaren van pure rust kunnen genieten. Dat is raar want dat kan je namelijk ook daarvoor. Ik zie het nut er niet van in om pas na je pensioen pas echt te gaan leven. Iedereen zou om de zoveel tijd gewoon z'n middelvinger op moeten steken en het er eens lekker van te gaan nemen. Waar je die middelvinger naar opsteekt zal mij boeien.

Steek 'm vooral op naar je werkgever.

Of even naar mijn werkgever als je toch bezig bent.

Volledig verbaasd dat de Amerikaan haar hoofd zover weet te draaien vraag ik haar op z'n alleraardigst en in het Engels of ze zo vriendelijk wilt zijn om even opzij te gaan maar na Amerikaan nummer 4 was ik het al zat.

'Could you all be so very kind to remove your old skin?'

Ik moet het wel schreeuwen, het zijn oude mensen.

Een aantal bejaarden kijken me geshockeerd aan en gaan netjes aan de kant. De man met het vlaggetje in zijn hand kijkt me boos aan en wijst met zijn vinger naar me. Hij beweegt het op en neer en het lijkt mij dat ie duidelijk wil maken dat ik het niet kon maken.

Dat geeft niet.

'Stop die vinger maar in je reet.'

Het loont de moeite want ik kon bij mijn voordeur en dat was me natuurlijk nooit gelukt door aardig te zijn.