Zojuist ben ik terug gekomen van een nachtelijke wandeling vergezeld van muggen en een slome junk die mij niet kon bijhouden. Waar ik vandaan kom? Van huis. En vanwaar deze omzwerving door het centrum van Amsterdam? Nou het is al bijna drie uur en ik heb nog geen oog dicht gedaan.
Dat is niet helemaal waar.
Ik heb ze dicht gedaan alleen toen gebeurde er niks.
Naast mij lag het welbekende partnerverhaal. Jij kan niet slapen en hij wel.
Ditmaal snap ik er echt niks van. Ik, of we eigenlijk, heb nog maar twee weken de tijd om een andere woning te zoeken want waar we nu in zitten daar moeten we dus uit. Lang verhaal waarom en in het kort betekent dat; gewoon niet vragen. Nou lig ik naast hem te liggen, vol stress en kopzorgen en het enige wat ik ervoor terug krijg is gesnurk. Ik snap dat het midden in de nacht natuurlijk onbegonnen werk is om op huizenjacht te gaan. Al moet ik zeggen dat de junk van zojuist een aardig stukje karton op de kop had weten te tikken! Maar toch......
Ik verwacht iets. Een soort van holbewoneractie.
Dat m'n vent erop uit gaat en voor mij een grot vindt. Ik verwacht een vorm van actie en daarvoor kan ik wachten tot ik een ons weeg. Hij vindt het namelijk nogal heel erg fijn dat ik actie onderneem.
Dan boft ie.
Ik heb zojuist gekeken naar woningruimte bestemd voor 1 persoon.
Want heel leuk en aardig, ik ga toch echt niet op straat staan. Voor niemand niet. Al moet ik zeggen dat ik net uit frustratie dus op straat liep te drentelen midden in de nacht. Ik maakte genoeg lawaai om opgemerkt het huis te verlaten en in het half uur frisse neus halen is geen 1 keer uit bezorgdheid van snurksmurf de telefoon over gegaan. Sterker nog, bij binnenkomst zag ik dat hij mijn plek in bed zich ook al had toegeeigend. Hij hoorde me niet weggaan en binnenkomen, nee veel erger, hij heeft gewoon niks in de gaten.
Ik kan dus eigenlijk midden in de nacht naast hem stikken, een hartaanval krijgen of iets met epilepsie, vermoord worden of gewoon met een ander liggen neuken zolang meneer maar rustig verder kan snurken.
Ik voel me gewaardeerd op mijn 'ik ben lelijk' dag!
Misschien moet ik morgen maar gewoon alvast beginnen met de verhuisdozen in te ruimen. Goed kijken welke dozen ik met mijn spullen vul en welke met die van hem.
Die zijn voor de spullenhulp.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten