April 2005.
Volledig lamgeslagen liep ik de keuken in. Alsof iemand anders mijn lichaam bestuurde, de knopjes indrukte en de motor liet lopen. Gevoelloos en toch in het diepst van mijn verdriet nam ik plaats naast de oven in mijn aftandse keuken. De vloer plakte omdat ik al weken niet had schoongemaakt. Het had kunnen regenen die dag maar de dag zal vast zonnig zijn geweest.
Ik deed de klep van de oven open en draaide al het gas open en sloot mijn ogen.
Voor altijd slapen.
Tot Noor op de klep van de oven sprong. Alsof ik een klap in mijn gezicht kreeg. Ze ging tegen me aan staan miauwen en ineens besefte ik wat de gevolgen konden zijn. Ik belde mijn moeder op terwijl ik al het gas weer dicht draaide.
Juli 2012
Tussen half negen en negen uur moest ik Noor naar de dierenarts brengen. Taxi kwam te laat dus ik ging boos op de fiets omdat ik en niet wilde fietsen en ik weet dat mijn kat er erg bang van wordt.
Noor heeft een slecht gebit en omdat ze slecht eet moest haar gebit onder handen worden genomen. Dat gaat onder narcose en aan het eind van de dag mocht ik haar weer komen halen.
Anderhalf uur later belt de dierenarts en aangezien ik zelf met dieren heb gewerkt wist ik gelijk dat er iets niet in orde was.
Tumor en vocht in haar longen en vocht onder haar ruggegraat, verder onderzoek nog om uit te kunnen sluiten. 'We maken een echo en dan bellen we met een half uur terug of we het bij het juiste eind hebben.'
Lamgeslagen.
Ik ben alleen thuis en mijn vriend heeft zijn telefoon thuis laten liggen. Mijn moeder neemt niet op en ik begin keihard te huilen. Ik ben alleen.
Iets later. Mama aan de telefoon terwijl ik huilend het verhaal vertel komt ook mijn vriend thuis. Ik wil niet vastgehouden worden. Ik wil het hele huis slopen. Ik wil dat iets moet boeten voor mijn verdriet.
Januari 2001
Ik mocht een siamees als ik op mezelf ging wonen maar het is toch vreemd als je zelf in het dierenasiel heb gewerkt om dan geen kat uit het asiel te nemen. Samen met mams een zwarte kat uitzoeken. Het liefst de meest felle want ze moet natuurlijk wel bij mij passen en na geruime tijd ziet mijn moeder een kleine zwarte poes op het hoogste plankje ontzettend boos en arrogant naar ons kijken. Die wil ik! Het duurde een kwartier voordat ze haar te pakken kregen en het bleek ook nog eens dat haar vorige eigenaar haar sloeg. Ik heb daarna wekenlang mijn best gedaan om haar aandacht te krijgen. Als ik al een vinger bewoog vluchtte ze weer weg maar geduld loont en na maanden werk was ze eindelijk overtuigd van het feit dat ik wel aardig voor haar was.
Juli 2012
Ik kan niet stoppen met huilen en ik voel me 12 jaar oud. Alsof mij het grootste onrecht wordt aangedaan door mijn kleine liefde van mij af te nemen. Ik heb al zoveel verdriet en pijn meegemaakt dat ik steeds maar niet wilde inzien dat ook Noor op een gegeven moment een oude dame zal zijn. Alsof ik hiermee een groot gedeelte van mijn leven moet afsluiten omdat zij er wel altijd was.
Het maakt niet uit hoe hard of zacht ik huil want ik kan hier niks aan doen. Er is niks dat haar beter kan maken. Ik kan het alleen iets draaglijker maken voor haar.
Maar niet voor mij want het voelt alsof ik ook voor een deel zal sterven.

Mijn mama begrijpt mij.
En ik ben 12 jaar oud.