donderdag 18 oktober 2007

Het verschrikkelijke leven van Paultje

No more
no more thinking
alleen reageren is een optie
to think is a reaction
react on my thinking
en ik geef je een optie

Een optie om te zien
om verder te kijken
then your nose long is
wich is so not correct english
but who cares
just no more thinking

My nose is long
as long as my reaction is
when I have to stop thinking

No more
no more thinking
just react on an action
en kom zelf in actie
want wie heeft ooit geleerd
van een optie om te zien
om te kijken

Ik spreek
mezelf tegen



Het verschrikkelijke leven van Paultje (nooit weggeweest)

Ik denk weleens; denk ik wel eens na? En na lang nadenken kom ik meestal uit op nee. Op dat nadenken van ervoor na natuurlijk. Dat tel ik dan weer niet mee.
Ik ben niet het licht waar ik en anderen op zoek naar gaan. Ik ben eerder een soort donker gat wat je achter je wilt laten, of het donkere gat wat altijd achter je zit. En waar je op zit.
Ik ben zeg maar de terminale hoop. De griep die de tering compleet maakt.
Ik ben de suiker in de koffie van een diabeet.
Ik ben ik was.
Ik was eens lang geleden een schone prinses die op haar prins wachtte. IK heb uitgekeken naar die ridder op zijn witte paard. Uitgekeken naar het vooruitzicht om de rest van mijn leven te zeuren over een erwt die onder mijn kussen ligt en mijn 300 meter haren te kammen met een gouden haaiesnaaier terwijl ik rust in een parelwit bed op de dertiende verdieping van mijn zwevend kasteel.
Maar nee, ik kreeg gister mijn pensioenregeling in de bus nadat ik vorige week werd getrakteerd op verschillende aanbiedingen van uitvaartverzekeringen.
Naast de dagelijkse beslommeringen een welkome afwisseling.
En wat zijn mijn dagelijkse beslommeringen? Werken om alles te kunnen betalen zodat ik geen incasso's achter me aan krijg.
Nog bedankt TMobile voor na twee dagen te laat te zijn dermate veel fouten te maken dat ik het viervoudige kan betalen.
Ik heb zin in het leven. Ik hou van belastingen en aanslagen. Ik hou van het feit dat ik in een land woon waar straks niks meer mag en alles moet. Ik hou van Balkenende en Verdonk. Ik hou van Extreemrechts en de Hoffstadtgroep. Ik hou van Burka's en zwarte kousen maar het allerfijnste vind ik gebrekkig nederlands.
Ik hou ervan.
Zo dat is uit mijn systeem.
Hoe gaat het met jullie?
Ik ben zo blij met het weer. Jullie ook niet? Ik hou van zure regen als het juni is. Ik hou van jullie als van juni. Ik hou van auto-ongelukken en aardbevingen. Ik hou van vliegende kogels en mensen uit Afghanistan. Ik hou ervan om depressie te zaaien.
Sorry ik kan het gewoon niet laten.
Ben ik misschien een pessimist?
Of een pestimist?
Neh, ik ben gewoon een gemeen rotjong dat op zoek is. Op zoek naar anders naar beter en naar gekker. Ik ben op zoek naar mijn grens. IK ben 'm allang gepasseerd maar vertel het me maar niet.
Ik ben op zoek naar een uitdaging.
Ik heb een vriend, ik heb mijn werk, ik heb mijn opleiding en ik heb uitzicht op laagjes van positiviteit.
En nog steeds wil ik een uitdaging.
Dus daag me uit


Paultje Column

Geen opmerkingen: