Het verschrikkelijke leven van Paultje

Het verschrikkelijke leven van Paultje (pubervriendjes)

‘Nou, jij hebt in tijden niet zo’n zure bek getrokken als nu! Wat is er nou weer aan de hand? Laat me raden, iets met je vriend.’
‘Ik heb eigenlijk totaal geen zin om te praten.’
‘Nou je maakt maar zin zometeen want vriendin S zit al een half uur op ons te wachten. Toch had je beter die andere jas aan kunnen trekken. Het lijkt nu net alsof je jas naar achteren wilt lopen en jijzelf naar voren.’
Vriendin S heeft sinds een aantal weken een vriend die zeven jaar jonger is, alleen lijkt hij en gedraagt hij zich alsof hij achttien is. En dat was ie zes jaar geleden. Het is een knappe jongen om te zien en hij heeft hele grote handen.
Ik herhaal.
Hij heeft echt hele grote handen.
En voeten!
Nou ja schoenen dan, ik weet niet of zijn voeten ook zo groot zijn als ie zijn schoenen uittrekt maar t lijkt me sterk dat er als een wonder babyvoetjes tevoorschijn komen.
Vriendin S rukte de deur voor ons open en ze keek warempel nog zuurder dan dat ik keek.
‘Ik heb geen zin om te praten,' zei ze terwijl ze de gang weer in liep.
Waarop ik tegen vriendin K zei; ‘Nou das ook niet gezellig voor jou hè!’
Vriendin S zat al op de bank en we mochten blijkbaar zelf iets te drinken inschenken dus ik liep direct de keuken in. Daar mocht ik eerder nooit in. Waarom weet ik eigenlijk niet maar nu ze toch niks doorhad heb ik alle keukenkastjes en laatjes opengetrokken. Met appelsap en wijn in de hand liep ik terug de huiskamer in.
‘Je vergeet de glazen Paultje en trek asjeblieft die belachelijke jas uit. Het is net of je twee kanten tegelijk op probeert te lopen. Ik zweer je het is soms net alsof ik z’n moeder ben en niet z’n vriendin. Weet je wat ik heb gekregen voor Valentijn? Gewoon helemaal niets maar hij wilde wel met me naar de film. Naar de nieuwe Friday the 13th. Heel romantisch maar niet heus. Ik heb de vloer staan dweilen en toen liep hij erover heen, ik had de wc schoon geschrobd en hij pist precies op de rand en het allerergste vind ik dat ie zich gedraagt alsof ie tijdens de biologieles voor het eerst over seks hoort.’
‘Ik heb ook niks voor Valentijn gekregen,’ zei vriendin K
‘Jij hebt niemand,’ zeiden ik en vriendin S tegelijk terug.
‘Misschien ligt het wel aan jezelf.’
De fles wijn vloog direct de kamer door en glas en wijn lagen verspreid over de hele vloer.
‘Ik had juist zo’n zin in die Chardonnay.’
‘Je likt het maar van de vloer. Het ligt niet aan mij, het ligt gewoon aan het feit dat ik verder ben dan dat hij is. En heus niet met alles maar wel met de meeste dingen. Ik moet altijd alles uitleggen en ik moet overal om vragen. Ik zeg het je, ik ben net zijn moeder.’
‘Tja eigenlijk heb je precies hetzelfde probleem als ik.’
‘Ja dat klopt en jij komt ook niet echt met een oplossing.’
‘Ik heb wel een oplossing alleen kost die oplossing erg veel tijd en geduld maar het resultaat is er uiteindelijk wel naar.’
‘En dat is?’
‘Wachten tot ie onze leeftijd heeft bereikt.’

(Vriendin S heeft me de rest van de avond genegeerd)