donderdag 26 februari 2009

poem

Op één plek blijven staan
Terwijl mijn lichaam verder draait
In een wervelstorm met mijn wervelkolom
Ik draai nergens meer om heen
Ik ga nergens heen

Heen gegaan, verder gegaan
Verder lopen, van achter beslopen
Tot de druppels dropen
Van geiligheid
Onveiligheid

Ik werd vanachter bekropen
Begeerd, beheerd
Volledig heb ik het
Tot in de puntjes
Uit mijn hoofd geleerd

Hoe ik moet blijven draaien
Als een wervelstorm
En dat ik nergens heen ga
Maar wel blijf komen

Geen opmerkingen: