Het verschrikkelijke leven van Paultje

Het verschrikkelijke leven van Paultje (foto)

Op vakantie gaan brengt meestal de grootste ergernissen met zich mee.

Ineens bevind je jezelf op een onbekende plek met je partner die je dagelijks om je heen hebt maar nog nooit eerder heeft ie als een neushoorn op je lip staan dansen.

Hij zit niet op je lip, nee, hij vouwt 'm dubbel tussen zijn botte neushoornnagels.

Persoonlijk denk ik dat de gemiddelde relatie kapot gaat door geldproblemen, vreemdgaan en ergernissen op vakantie.

Vakantie hoort leuk te zijn en gezellig, vooral gezellig, lekker met z'n tweetjes erop uit. Lekker met z'n tweetjes op pad.

Oorlogspad.

Bij ons altijd al op dag één.

De rest van de dagen kunnen echt geweldig zijn, prachtig, indrukwekkend maar die eerste dag van ons zit meestal vol ergernis.

Maar de bobbel van onze vakantie kwam pas in de tweede week toen ik de fotocamera van mijn vriend pakte om te zien hoe de foto was geworden die hij van mij genomen had tijdens onze boottocht op zoek naar walvissen.

Ik stond als een vlek links in een uithoek van de foto.

Ingezoomd.

De enige foto die was gemaakt van iets wat ik nog nooit eerder had gedaan. Mijn bewijs, mijn aandenken en hetgeen waar mijn vriend de camera oprichtte was het eiland dat achter me lag omdat hij dacht dat ik dat graag op de foto zou willen hebben. Ik besloot verder te kijken, terug te kijken, de andere foto's zullen me geruststellen.

Of niet.

Ik heb mezelf in tijden niet zo lelijk gevoeld als op dat moment. De ene na de andere foto van mezelf maakte me misselijker en bozer en verdrietiger. Ik herkende mezelf niet. Zo zie ik er toch niet uit? Mijn hoofd leek veel te groot voor mijn lichaam. Ik had een enorme neus en een paardensmoel. Ik stond op bijna elke foto onscherp of je zag me alleen van de achterkant.

Is dit de manier waarop mijn vriend mij ziet?

Hoe hij mij het liefst ziet?

Het stomme is dat ik op dat moment besloot niet meer te eten. Laat alles maar weer fout gaan. Ik hoef niet meer te eten als het toch niet uitmaakt, als ik niet eet zie ik er tenminste nog dun uit op foto's.

Nou weet ik dat iedereen zegt dat ik er altijd dun uitzie op foto's en dat als je me van de zijkant zou fotograferen je afvraagt bij het terugkijken van de foto's waar die paal ineens vandaan komt.

Waarom lijkt die zin heel fout?

Hoe dan ook, na elkaar stilzwijgen, schreeuwen en schelden en uiteindelijk rustig praten lukte het me om mijn vriend duidelijk te maken wat er door me heen ging. Tot op zekere hoogte in ieder geval maar zeker weten weet je het natuurlijk nooit want hoe leg je iemand toch jaren van verkeerd zelfbeeld uit.

Twee hele dagen verpest terwijl ik heerlijk in de zon had kunnen liggen, ik twee keer op een boot naar flipper had kunnen loeren, ik de sterren uit de hemel had kunnen neuken.

De oplossing voor alles blijft toch gewoon neuken.

Of in ieder geval het gevoel hebben dat mijn vriend met mij de liefde bedrijft.

En anders heb ik altijd de foto's nog.